Bazen düşünüyorum…

Biz insanlar duygularımızı söylemek için hep bir “özel gün” arıyoruz.

Doğum günü, yıldönümü, bayram…

Sanki hissettiğimiz şeylerin bir tarihi, bir saati, bir töreni olmak zorundaymış gibi.

Ama aslında değil.

“İyi ki doğdun” demek için doğum günü beklenir mi gerçekten?

Bence hayır.

Çünkü insanın hayatına değer katan biri varsa,

onu takdir etmek, ona sevgini göstermek,

“iyi ki varsın” demek için takvime bakılmaz.

Bazen bir an yeter, bazen bir bakış, bazen içten gelen bir cümle.

Biz duygularımızı zamanla sınırlandırmayı alışkanlık hâline getirmişiz.

Belki de o yüzden insanlar daha çok susuyor, daha az söylüyor.

Oysa bir insana değer verdiğini hissettirmek sadece özel bir güne ait olmamalı;

tam tersine, en sıradan günlerde bile kıymetlidir.

Ben artık şöyle düşünüyorum:

İnsan, kalbinde taşıdığı iyiliği saklamamalı.

Birini seviyorsan söyle;

minnet duyuyorsan hissettir;

takdir ediyorsan paylaş.

Çünkü bazı insanlar için bir cümlen, bir anın, bir tebessümün bile güç verir.

Doğum günü sadece bir hatırlatma olabilir, tamam…

Ama “iyi ki doğdun” demek aslında bir güne değil,

o insanın hayatındaki yerine bağlıdır.

“Değer vermek bir güne değil, kalbe sığan bir zamansızlığa aittir.”